Με τα μάτια της Ιωάννας

Οία Σαντορίνης: εκρηκτική ομορφιά!

 

Η Μούσα των ποιητών, η «ερωμένη» των ζωγράφων, η έμπνευση των φωτογράφων, μας προκαλεί με την εκλεπτυσμένη αισθητική της, την εκρηκτική ομορφιά και το ρομαντικό της ηλιοβασίλεμα.

Ανακαλύψτε την, περπατώντας στα μαρμαρόστρωτα ή λιθόστρωτα καλντερίμια της, γευθείτε την μ’ ένα ποτήρι καλό «Βισάντο», μα πάνω απ’ όλα νιώστε την, γιατί είναι μοναδική!

 

Κείμενο - Φωτογραφίες: Ιωάννα Παραβάλου

 

Δεν βρίσκεις εύκολα τις λέξεις για να την περιγράψεις. Πιο ψηλά από τη θάλασσα, πιο κοντά στον ουρανό. Και μήπως μπορείς να ξεχωρίσεις το ένα από τ’ άλλο. Ένα απέραντο γαλάζιο πλημμυρίζει τη ματιά, το νου και την καρδιά σου, που γαληνεύει και γίνεται ένα με την απεραντοσύνη που απλώνεται στα πόδια σου, γύρω σου, μέσα σου… Ομορφιά άγρια, απρόσμενη, μοναδική στον κόσμο!

Σπίτια βαμμένα στα χρώματα της αθωότητας ακροζυγιάζονται, με τη σιγουριά έμπειρου ακροβάτη, στο χείλος του γκρεμού, λες κι αμφιταλαντεύονται, αιώνες τώρα, ανάμεσα σ’ ουρανό και θάλασσα…

        

Η Οία αγναντεύει από θέση υπεροχής τα βαθυγάλαζα νερά της Καλντέρας και υπερηφανεύεται για τη ναυτική της παράδοση, την εκλεπτυσμένη αισθητική της, αλλά και για το δυνατό της ηλιοβασίλεμα.

Τόπος ιδιαίτερος, ξεχωριστός. Δεν του αρκεί μονάχα η ματιά. Θέλει γνώση, σκέψη, στοχασμό. Απαιτεί κατάθεση ψυχής! Μόνον τότε σου επιτρέπει, σταλιά-σταλιά, να γευθείς το πάθος που κρύβει μέσα του και ν’ απογειωθείς μαζί του σε μια ανάταση σώματος, πνεύματος και ψυχής…

Κοκκινόμαυροι κάθετοι γκρεμοί ορθώνονται επιβλητικοί πάνω από τη θάλασσα καθώς το καράβι στρίβει από το Αμμούδι για να μπει στον κόλπο της Σαντορίνης, ενώ στην κορυφογραμμή μόλις που διακρίνονται τα σπίτια της Οίας. Στην καρδιά της Καλντέρας, το ηφαίστειο, με τις μαύρες γυαλιστερές του πέτρες, ταξιδεύει στην αγκαλιά της θάλασσας. Με την πρώτη ματιά μια σχέση ερωτική γεννιέται μ’ αυτό τον τόπο, που σε κάνει να έρχεσαι κοντά του ξανά και ξανά…

«Ζείτε στο πιο όμορφο νησί της γης», μου λέει ένας Ελβετός ζωγράφος που έρχεται τα τελευταία δέκα χρόνια στην Οία κάθε καλοκαίρι. «Οι ντόπιοι τη λένε “Απάνω Μεριά” και ίσως πιο σωστά θα έπρεπε να την αποκαλούν “Απάνω Μεριά του κόσμου”», συμπληρώνω με μια κρυφή περηφάνια, μιας και από εδώ είναι οι ρίζες μου…

 

 

Το πρώτο μας ραντεβού…

…κλείστηκε πριν από πολλά χρόνια. Τότε το καράβι ξεκινούσε από τον Πειραιά στις 8 το πρωί και έφθανε στη Σαντορίνη στις 8 το απόγευμα. Την πιο δυνατή στιγμή της. Την ώρα του δειλινού.

Καθώς το πλοίο έστριβε από το Αμμούδι για να μπει στην Καλντέρα, τον κόλπο της Σαντορίνης, δεν θα ξεχάσω ποτέ το συναίσθημα που ένιωθα:

Δέος! Ναι, αυτή είναι η μόνη λέξη που του πρέπει.

Το πλοίο σταματούσε πρώτα έξω από το λιμάνι της Οίας, την Αρμένη, και έπειτα συνέχιζε ως τα Φηρά και τον Αθηνιό.

Κατεβαίναμε στις βάρκες που πλεύριζαν το καράβι κι από εκεί οι επιλογές που είχαμε για να ανεβούμε ως την Οία ήταν δύο: με τα μουλάρια ή με τα πόδια. Επέλεγα πάντα το δεύτερο (μάλλον από φόβο) κι έτσι μετρούσα ούτε κι εγώ ξέρω πόσα σκαλοπάτια... Άλλες εποχές…

Από τότε δέθηκα με τούτο τον τόπο μ’ έναν «έρωτα» ανόθευτο, διαχρονικό, από αυτούς που δεν τελειώνουν ποτέ, ίσως γιατί μένει ανεκπλήρωτος, ίσως γιατί πάντα κάτι καινούργιο ανακαλύπτω σ’ αυτόν… Κι ίσως να ‘ναι αυτή η «αδυναμία» που του έχω που με κάνει να ακουμπάω απαλά την «ψυχή» του, να τον αποδέχομαι όπως είναι, με τα καλά του, μα και με τ’ ανάποδά του...

Στα χρόνια που πέρασαν, η Οία άλλαξε, «ζωντάνεψε», τα γκρεμισμένα υπόσκαφα σπίτια της πήραν ξανά ζωή, χωρίς ευτυχώς να αλλοιώσουν  τη φυσιογνωμία της, πολλά μαγαζιά, εστιατόρια και μπαράκια κατέκλυσαν τον κεντρικό της δρόμο, αλλά και μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα χτίστηκαν σύμφωνα με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική, για να εξυπηρετήσουν τους πολλούς πλέον θαυμαστές της σ’ όλη τη γη.

           

 

Όλη η Οία σε μια βόλτα…

Μέσα από το φακό της φωτογραφικής μου μηχανής προσπαθώ να αιχμαλωτίσω αυτό το «άπιαστο», το «απρόβλεπτο», το «ανυποψίαστο… Η Οία, όπως και όλη η Σαντορίνη, είναι ένας τόπος με ιδιαίτερη ομορφιά, που ξεπετάγεται μέσα από το πάντρεμα των πιο έντονων αντιθέσεων. Τα σπίτια της, βαμμένα στα λευκά ή με τρυφερά χρώματα (ροζ, θαλασσί, κίτρινο…), ακροπατούν στο φρύδι του γκρεμού, αγκαλιασμένα τόσο στενά μεταξύ τους, ώστε να μην ξεχωρίζεις πού αρχίζει το ένα και πού τελειώνει το άλλο.

Διώροφα αρχοντικά καπετανόσπιτα, τα περισσότερα στον κεντρικό δρόμο Μάρμαρα, αλλά και στο Σιδερά, με ξύλινα πατώματα, πλούσιο εσωτερικό διάκοσμο και μεγάλες βεράντες ή αυλές, με μπουκαμβίλιες και αγιόκλημα μαρτυρούν την ευημερία της ναυτικής πολιτείας. Στο κάτω μέρος του σπιτιού υπήρχε η κάναβα, που χρησίμευε ως αποθήκη και ήταν ο τόπος συγκέντρωσης των σταφυλιών μετά τη βεντέμα (τρύγος). Ιδιαίτερη ομορφιά έχουν και τα υπόσκαφα με τις λιτές γραμμές, σε δύο κυρίως χώρους, τη σάλα (το καθιστικό) και την κάμαρη ή σοτοκάμαρη (υπνοδωμάτιο), στο μέσα μέρος του σπιτιού, που έπαιρνε φως από το μπροστινό δωμάτιο, τις καμάρες στα ταβάνια και τις βοτσαλωτές αυλές, με τις μικρές αλιτάνες με λουλούδια, αλλά και μυρωδικά. Κάτω από την αυλή υπήρχε η στέρνα, για τη συλλογή νερού, μιας και ο τόπος είχε τεράστιο πρόβλημα ύδρευσης μέχρι πρόσφατα, που λύθηκε οριστικά με το πολύ σημαντικό έργο της αφαλάτωσης.

Κάθε υπόσκαφο σπίτι και ναυτικός, κάθε καπετανόσπιτο και πλοιοκτήτης.

Η αρμονία που γεννήθηκε πρώτα μες στην καρδιά  των απλοϊκών μαστόρων αυτού του νησιού, έγινε στο πέρασμα του χρόνου παράδοση και παρακαταθήκη.

Η πιο όμορφη απ’ όλες τις γειτονιές της είναι το «Μοναστήρι», με τον Άγιο Σπυρίδωνα και την Ανάσταση με τους γαλάζιους τρούλους να κυριαρχούν στο τοπίο. Στα «πόδια» της βρίσκεται το Αρμενάκι, το λιμανάκι με τις ψαρόβαρκες και το εκκλησάκι του Άι-Νικόλα του Περαματάρη, που καλωσορίζει τα πλοία.

Στα δύο λιμάνια της, την Αρμένη και το Αμμούδι, οδηγούν πολλά φαρδιά σκαλοπάτια (οι «καραβολάδες», από το σχήμα τους: καραβόλοι = σαλιγκάρια). Στο Αμμούδι πηγαίνει πια και αυτοκινητόδρομος.

Απέναντι από το Γουλά, τη γειτονιά που απολαμβάνει το υπέροχο ηλιοβασίλεμα της Οίας, βρίσκεται ο κατακόρυφος βράχος της Θηρασιάς που σβήνει ομαλά ως τη θάλασσα με μια στενή λωρίδα γης, τη Ρίβα. Εκεί βρίσκεται και η εκκλησία της Αγίας Ειρήνης, από την οποία πήρε το όνομά της η Σαντορίνη, καθώς αυτήν πρωτοαντίκρισαν οι Ενετοί θαλασσοπόροι. Ανάμεσα στα δρομάκια της Οίας θα ανακαλύψουμε και το ενδιαφέρον Ναυτικό Μουσείο Θήρας, ένα αληθινό προσκύνημα στην αιγαιοπελαγίτικη ναυτική παράδοση.

Στα κατάλευκα ντυμένες κι οι εκκλησιές, στο γαλάζιο τ’ ουρανού οι τρούλοι τους. Στην είσοδο του χωριού, στον Περίβολα, βρίσκεται ο Άι-Γιώργης, άλλοτε μητροπολιτικός ναός της Πάνω Μεριάς. Όμορφα τέμπλα και ξεχωριστή αγιογραφική τέχνη έχουν και οι εκκλησίες της Παναγίας της Πλατσανής, του Αγίου Σπυρίδωνα και της Ανάστασης, αλλά και οι εκκλησίες της Φοινικιάς.

 

Σεργιάνι στο χθες…

 

Στα αρχαία, λοιπόν, χρόνια, Οία ονομαζόταν η πόλη («Θηραίων πόλις») και βρισκόταν εκεί που είναι σήμερα το παραλιακό χωριό Καμάρι. Πιθανότατα, η αρχαία Οία ήταν το λιμάνι της Αρχαίας Θήρας, της πόλης που ήταν κτισμένη στην κορυφή του Μέσα Βουνού, στο νότιο μέρος της Σαντορίνης.

Η πρώτη ονομασία του σημερινού οικισμού ήταν Κάστρο του Αγίου Νικολάου ή Πάνω Μεριά (Πανωμερέα), που προσαρτήθηκε το 1207 από τους Βενετούς στο Δουκάτο του Αρχιπελάγους. Πρώτος δούκας του ήταν ο Μάρκος Σανούδος, που το παρεχώρησε αργότερα στον Ιάκωβο Βαρότσι. Την εποχή αυτή στη Σαντορίνη υπήρχαν 5 κάστρα: Το Κάστρο του Σκάρου (στο Ημεροβίγλι), το Κάστρο του Πύργου, το Κάστρο του Εμπορείου, το Κάστρο του Ακρωτηρίου και το Κάστρο του Αγίου Νικολάου ή της Επανωμερέας.

Το Κάστρο του Αγίου Νικολάου δόθηκε στους άρχοντες Νταργέντα (Dargenta) ως το 1577. Από το φόβο των πειρατών που λυμαίνονταν την περιοχή, τα σπίτια και τα Καστέλια (τα Κάστρα) χτίστηκαν ψηλά, δημιουργώντας ένα είδος οχυρού. Απαραίτητη προϋπόθεση στην οργάνωση του οικισμού ήταν η οικονομία του χώρου. Στα σημεία απ’ όπου μπορούσαν να αγναντεύουν την ανοιχτή θάλασσα έχτιζαν πύργους-παρατηρητήρια, τους Γουλάδες (η λέξη «Γουλάς» προέρχεται από παραφθορά της τουρκικής «Κουλές» = «Πύργος»).

Η Οία πήρε το σημερινό της όνομα μόλις τη δεκαετία του 1930.

           

 

Παράδοση στη ναυτιλία

 

Δεμένοι με τον τόπο τους, αλλά και με ασίγαστο πάθος για τη θάλασσα, οι Οιάτες ναυτικοί όργωναν με τα καράβια τους τη Μεσόγειο, τη Μαύρη Θάλασσα, την Ερυθρά Θάλασσα και τον Ατλαντικό. Τη δεκαετία του 1880 ο θηραϊκός στόλος βρισκόταν στο απόγειό του, με 170 ιστιοφόρα, εκ των οποίων τα 70 ήταν μεγάλα ποντοπόρα ιστιοφόρα μπρίκια, χωρητικότητας άνω των 200 τόνων.

Οι θαλάσσιοι δρόμοι που ακολουθούσαν τα οιάτικα πλοία και οι Οιάτες έμποροι και ναυτικοί ήταν οι δρόμοι των σιτηρών από τη Μαύρη Θάλασσα προς τη Δυτική Ευρώπη, αλλά και με φορτία κάρβουνου από τη Βόρειο Ευρώπη στη Μεσόγειο.

Από το νησί τους φόρτωναν το φημισμένο γλυκό κρασί της Σαντορίνης, το Βισάντο (Vin Santo) και θηραϊκή γη (μείγμα ελαφρόπετρας και πορσελάνης), για να ταξιδέψουν με τα πανωμερίτικα καράβια, τα μεγάλα ιστιοφόρα, ως τα πέρατα της γης…

Εκτός από ναυτικούς, καπεταναίους ή πλοιοκτήτες, στην Οία υπήρχαν και πολλοί ναυπηγοτεχνίτες, που επισκεύαζαν ή «έχτιζαν» πλοία, κάτω στην Αρμένη. Εδώ έβρισκε κανείς πληροφορίες πού να ασφαλίσει ή να νηολογήσει το πλοίο του, πού να το ναυλώσει ή πώς να το χρηματοδοτήσει. Τα ονόματα των Οιατών πλοιοκτητών είναι γραμμένα στα αρχεία των διεθνών νηογνωμόνων.

Όσο μακριά, όμως, κι αν ταξίδευαν -στην Οδησσό, στη Μασσαλία, στην Αλεξάνδρεια…- πάντα γύριζαν πίσω, στον τόπο τους, εκεί που τους καρτερούσε μια μάνα, μια γυναίκα, μια αγαπημένη…

 

Κάτω στον κάμπο…

Αν τα σπίτια της Οίας συνομιλούν με τη θάλασσα, τα σπίτια της Φοινικιάς μιλούν απευθείας με τη γη... Οι πεζούλες της (μεγάλοι κήποι σχηματισμένοι με ξερολιθιές), τα καλοκαίρια, μοσχοβολούν από τα άνυδρα μικρά ντοματάκια, τα κατσούνια (είδος αγγουριού), τις άσπρες γλυκές μελιτζάνες, τα στρογγυλά κολοκυθάκια, την πολύ νόστιμη φάβα, αλλά και τα μυρωδάτα σταφύλια που προστατεύονται καλά από τις κουλούρες που σχηματίζουν στις ρίζες τους και φθάνουν ως τους Μπαξέδες (από την τούρκικη λέξη «μπαξές» = «κήπος»), τις ομαλές παραλίες της Οίας που είναι εκτεθειμένες στους βοριάδες.

Δεν λείπουν, βέβαια, και οι λόγοι για χαρές και γλέντια. Σε κάθε γιορτή του αγίου κι ένα πανηγύρι, με φαγητό, κρασί και χορό (μπάλο και συρτό), με βιολιά και  τσαμπούνες (είδος γκάιντας), καθώς οι Σαντορινιοί είναι άνθρωποι αισιόδοξοι, χαρούμενοι, γλεντζέδες… Όπως λέμε στον τόπο μας, το «λέει η καρδιά» τους!

Πώς αλλιώς θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς αυτούς τους ανθρώπους που σμίλεψαν τα βράχια με υπομονή, αντάλλαξαν το φόβο με το θάρρος και μετέτρεψαν τη δίψα για νερό σε δίψα για ζωή; Σε πείσμα της φύσης και του κινδύνου μιας νέας καταστροφής, δεν εγκατέλειψαν τον τόπο τους. Πάλεψαν με μέσα λιγοστά και μεγαλούργησαν.  Έχτισαν υπέροχα χωριά και καλλιέργησαν σε λίγες σπιθαμές άνυδρης γης τους πιο νόστιμους καρπούς και το πιο γλυκό κρασί στον κόσμο, το περίφημο «Βισάντο».

Ίσως καμιά σκαπάνη των αρχαιολόγων, καμιά μελέτη των γεωλόγων δεν θα μπορούσε ποτέ να αξιομετρήσει τη δύναμη της ψυχής τους και την έντονη επιθυμία τους να στεριώσουν στα φυλλοκάρδια της πιο ευμετάβλητης αυτής ελληνικής γης.

Φεύγοντας από τούτο το ξεχωριστό νησί, ας κρατήσουμε βαθιά μέσα μας, σαν επτασφράγιστο μυστικό, αυτή την πρωτόγνωρη ομορφιά, γιατί… δεν φτάνει μονάχα να ζεις το όνειρο. Πρέπει και να το προστατεύεις.

 

 

Ζήστε την εναλλακτικά!

 

Για να νιώσουμε την κρυφή γοητεία της Σαντορίνης, θα πρέπει να περπατήσουμε στα παλιά λιθόστρωτα μονοπάτια της, να ανέβουμε ως τον κρατήρα του ηφαιστείου της, να κάνουμε κανό στα ήρεμα νερά της Καλντέρας, να κολυμπήσουμε σε κρυστάλλινες θάλασσες και παραλίες με γκρι άμμο και μαύρα ή κόκκινα βότσαλα, να κανονίσουμε μια ημερήσια εκδρομή με το καραβάκι στην Καλντέρα και στάσεις στο ηφαίστειο, τα νησάκια Παλαιά και Νέα Καμένη, καθώς και στη Θηρασιά.

Όσοι λατρεύουν τη μαγεία του βυθού, μπορούν να επιλέξουν μια υποβρύχια κρουαζιέρα στο βυθό της Καλντέρας με το «Submarine Santorini», που διαρκεί μία ώρα περίπου και έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

 

 

Πεζοπορίες με αφετηρία την Οία

 

Εάν μας αρέσει το περπάτημα, στην Οία θα το ευχαριστηθούμε με την ψυχή μας. Έτσι κι αλλιώς, το αυτοκίνητο το ξεχνάμε στο χώρο στάθμευσης, αφού δεν έχει θέση σ’ έναν παραδοσιακό οικισμό. Όλες οι μετακινήσεις μας, λοιπόν, γίνονται με τα πόδια. Οι βόλτες έχουν ως κύριο άξονα τον κεντρικό δρόμο Μάρμαρα, με διακλαδώσεις στα λιθόστρωτα δρομάκια που σε οδηγούν στις γειτονιές της Οίας. Μια καλή βόλτα είναι να ξεκινήσουμε νωρίς το πρωί και να κατεβούμε από τα φαρδιά σκαλοπάτια ως κάτω στο Αμμούδι, το γραφικό λιμανάκι της, για να χαζέψουμε τους ψαράδες και να ανακαλύψουμε ένα ακόμη εντυπωσιακό τοπίο. Στην επιστροφή, μπορούμε να ανεβούμε και από τον αυτοκινητόδρομο.

Μια ξεχωριστή πεζοπορία είναι αυτή που ξεκινά από την Οία και ακολουθώντας το παλιό μονοπάτι που χρησιμοποιούσαν άλλοτε οι ντόπιοι, φθάνει στο Ημεροβίγλι και από εκεί στα Φηρά. Γι’ αυτό θα χρειαστούμε οδηγό που να ξέρει καλά το μονοπάτι. Η διαδρομή διαρκεί 3 ώρες περίπου και κινείται κατά μήκος του «φρυδιού» της Καλντέρας, έχοντας υπέροχη θέα προς τη θάλασσα.

Από τη Ημεροβίγλι ως τα Φηρά, ακολουθώντας το πέτρινο μονοπάτι, θα κάνουμε γύρω στα 45’ και θα απολαύσουμε μια φανταστική διαδρομή.

 

            

 

Αξίζει να δείτε:

  • Το Αρχαιολογικό Μουσείο στα Φηρά.
  • Το Ναυτικό Μουσείο στην Οία.
  • Τον Αρχαιολογικό Χώρο στο Ακρωτήρι.
  • Το ηλιοβασίλεμα στην Οία.
  • Τα Φηρά (την πρωτεύουσα).
  • Τον παραδοσιακό οικισμό στο Εμπορείο.
  • Την Αρχαία Θήρα.
  • Το Ημεροβίγλι και το Φηροστεφάνι.
  • Τον Πύργο, τη Μεσαριά και το Μεγαλοχώρι.
  • Τα Οινοποιεία Ρούσσου, Κουτσογιαννόπουλου και Μπουτάρη.
  • Το ηφαίστειο, τα νησάκια Παλαιά και Νέα Καμένη, καθώς και τη Θηρασιά σε ημερήσια εκδρομή με πλοιάριο.

 

Πώς θα πάτε:

Με αεροπλάνο από Αθήνα ή Θεσσαλονίκη.

Με φέρι-μπόουτ ή ταχύπλοο από Πειραιά (διάρκεια ταξιδιού 8 ώρες περίπου).

Με ταχύπλοα: Hellenic Seaways: 210-4199000 (διάρκεια ταξιδιού 4 ώρες).

 

Πού θα μείνετε:

 

Στην Οία:

«Ikies»: 22860-71311, «Perivolas»: 22860-71308, «Esperas Villas»: 22860-71088, «Οία Village»: 22860-71114, «Κατοικίες»: 22860-71401, «Canaves»: 22860-71453, 71427, «Rimida Villas»: 22860-71192, «Άστρα»: 22860-23641, «Fanari Villas»: 22860-71008.

Διαμερίσματα: «Armeni Village»: 22860-71439, «Laokasti Apartments»: 22860-71343, «Golden Sunset»: 22860-71007, «Laouda»: 22860-71204, «Ρούλα Μαρκουλή»: 22860-71019.

Στο Ημεροβίγλι:

«Χρώματα»: 22860-24850-2, «Rocabella»: 22860-23711, «Άστρα»: 22860-23641, «Altana»: 22860-23240, «Honeymoon Petra Villas»: 22860-22895, 23891. «Arch House»: 22860-23258, «Heliotopos»: 22860-23870, «Icons»: 22860-28950, «Iliovasilema Suites»: 22860-23611, 25218, «On the Rocks»: 22860-23889.

Στα Φηρά:

«Αressana»: 22860-23641, «Athina»: 22860-24910, «El Greco Apart.»: 22860-24946, «Santorini Palace»: 22860-22771, «Cori Riga»: 22860-25251.

Στο Φηροστεφάνι: «Sunrocks»: 22860-23241

 

Πού θα φάτε:

 

Οία: «1800», «Αμβροσία», «Karma», «Νέκταρ και Αμβροσία», «Neptune», «Κατίνα» (Αμμούδι), «Πέτρος», «Σκάλα», «Φοινικιά» (στη Φοινικιά). Για φανταστικά γλυκά στο «Μελένιο».

Φηρά: «Σελήνη», «Sphinx», «Κουκούμαβλος», «Αρχιπέλαγος», «Σάλτσα».

Μονόλιθος: «Ντομάτα».

Μεγαλοχώρι: «Vedema», «Η Μαρμίτα».

Ακρωτήρι: «Γιώργαρος», «Καπετάν-Δημήτρης», «Καπετάν-Μάρκος».

Βουρβούλος: «Κυρά Ρόζα».

Περίβολος: «Άμμος», «Δίχτυα», «Περίβολος».

 

Τι θα φάτε:

Κυρίως πιάτα με ψάρια και θαλασσινά (από απλά έως ευφάνταστα), παραδοσιακές γεύσεις (φάβα, ντοματοκεφτέδες, συνταγές με κάππαρη, μελιτζάνες τηγανητές με σάλτσα ντομάτα και σκόρδο…), αλλά και μεσογειακή κουζίνα στα περισσότερα καλά εστιατόρια. Από κρασί προτιμήστε τα ντόπια που είναι εξαιρετικά. Κλείστε τη βραδιά σας με ένα ποτήρι καλό Βινσάντο (το γλυκό κρασί για το οποίο φημίζεται η Σαντορίνη από αρχαιοτάτων χρόνων…).

 

 

Οι καλύτερες παραλίες:

Οι καλύτερες θάλασσες για κολύμπι είναι όλες με γκρι άμμο ή κόκκινα-μαύρα βότσαλα. Οι πιο γνωστές από αυτές είναι η Περίσσα, ο Περίβολος, το Καμάρι, η Βλυχάδα, η Άσπρη παραλία (από το Ακρωτήρι μόνο με βάρκα), η Κόκκινη παραλία (από το Ακρωτήρι με τα πόδια ή με βάρκα) και ο Μονόλιθος.

 

Αγορές:

Κρασιά (Βισάντο, Ασύρτικο, Νυχτέρι…), μικρά ντοματάκια, φάβα, κάππαρη, άσπρες μελιτζάνες, φασολάκια μαυρομάτικα και γλυκό κουφέτο (καβουρντισμένα αμύγδαλα με μέλι, το γλυκό που φτιάχνουν στους αρραβώνες και τους γάμους).

 Επιμέλεια: www.holidayshop.gr

 

 

 

 

 



Tags: Με τα Μάτια της Ιωάννας, ΚΥΚΛΑΔΕΣ, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ , ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ, ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ, ΑΝΟΙΞΗ
Που θα μείνετε…
Που θα διασκεδάσετε…